Jean Le Rond d ‘Alembert

rigide lichaam en vloeibare beweging

d ‘Alembert’ s Principe verscheen in zijn Traité de dynamique (1743). Het gaat om het probleem van de beweging van een stijf lichaam. Door het lichaam te behandelen als een systeem van deeltjes, loste D ‘ Alembert de onder de indruk zijnde krachten op in een verzameling effectieve krachten, die de werkelijke beweging zouden produceren als de deeltjes niet verbonden waren, en een tweede verzameling. Het principe stelt dat, door de verbindingen, deze tweede verzameling in evenwicht is. Een uitstekend resultaat dat D ‘ Alembert met behulp van zijn Principe bereikte was de oplossing van het probleem van de precessie van de equinoxen, die hij in 1749 aan de Berlijnse Academie presenteerde. Een andere vorm van D ‘Alembert’ s principe stelt dat de effectieve krachten en de onder de indruk zijnde krachten gelijkwaardig zijn. In deze vorm was het principe al eerder toegepast op het probleem van de samengestelde slinger, maar deze verwachtingen benaderen geenszins de helderheid en algemeenheid die D ‘ Alembert bereikte.In zijn Traité de l ‘équilibre et du mouvement des fluides (1744) paste D’ Alembert zijn principe toe op de problemen van de vloeiende beweging, waarvan sommige reeds door Daniel Bernoulli waren opgelost. D ‘ Alembert erkende dat de principes van de vloeiende beweging niet goed waren vastgesteld, want hoewel hij de mechanica als zuiver rationeel beschouwde, veronderstelde hij dat de theorie van de vloeistofbeweging een experimentele basis vereiste. Een goed voorbeeld van een theoretisch resultaat dat niet leek te corresponderen met de werkelijkheid was de paradox van D ‘ Alembert. Door zijn principe toe te passen, leidde D ‘ Alembert af dat een vloeistof die langs een stevige hindernis stroomde geen resulterende kracht daarop uitoefende. De paradox verdwijnt wanneer men zich herinnert dat de onzichtbare vloeistof die D ‘ Alembert voor ogen had een pure fictie was.

Geef een antwoord

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.